فوریه 3, 2018 پیام قربانپور 5دیدگاه

امانمان نمی‌دهند این برچسب‌ها. از قدیم‌الایام دنبالشان بوده‌ایم. ردپایشان را در دوران تحصیل به وضوح می‌شود دید. شاید اشکال از پدران و مادرانمان بود که یادمان دادند به دفتر‌ها و کتابهایمان برچسب بزنیم. بعدها موقع یکی از همین برچسب زدن‌ها یکی از برچسب‌ها به خودمان چسبید و این شد آغاز ماجرا. شاید هم از قبل‌تر‌ها شروع شده بود!

ما تهرانی‌ایم ما ترکیم ما گیلکیم ما بلوچیم ما ایرانی‌ایم ما عربیم ما آمریکایی‌ایم ما پورشه سواریم ما پراید سواریم ما اسب‌سواریم ما کاخ نشینیم ما آسمان‌جلیم ما بی‌فرهنگیم ما متمدنیم ما مسلمانیم ما یهودی‌ایم ما بی‌دینیم ما بی‌خداایم ما راست‌گراایم ما اصلاح‌طلبیم ما مارکسیستیم ما کومونیستیم ما پدریم ما مادریم ما فرزندیم ما دختریم ما پسریم ما زنیم ما مردیم ما لطیفیم ما سرسختیم ما خودخواهیم ما بخشنده‌ایم ما فروتنیم ما بی‌باکیم ما وبلاگ‌نویسیم ما سخنوریم ما متفکریم ما بی‌خیالیم ما زیباییم ما زشتیم ما اجتماعی‌ایم ما درونگراییم ما زمینی‌ایم ما مریخی‌ایم ما… ما… ما…
آنقدر برچسب خورده‌ایم که دیگر قیافه‌مان معلوم نیست. زیر آن همه برچسب مدفون شده.
به راستی ما که هستیم؟!

به ایرانی بودن خود افتخار می‌کنیم زیرا زمانی جزو بزرگترین ممالک دنیا بودیم و درخشان‌ترین ذهن‌ها را داشته‌ایم و غیره و ذالک. حال آنکه می‌دانیم سخیف‌ترین نوع افتخار، افتخار به چیزی‌ست که ما در به‌وجود آوردنش هیچ نقشی نداشته‌ایم. که اگر قرار بر افتخار است وضعی که در آن در حال زندگی هستیم افتخاری ندارد.

تهرانی‌ها ترک‌‌ها را به تمسخر می‌گیرند، ترک‌ها وقتی تهرانی می‌بینند می‌گویند “بچه قرتی”. از عرب‌ها متنفریم چون زمانی به ما حمله کردند،‌ آمریکایی‌ها را به خاطر پیشرفته بودنشان می‌پرستیم، در جمع‌ها می‌گوییم و می‌خندیم در تنهایی خبری از آن آدم خنده‌رو و اجتماعی نیست. با خود می‌گوییم من دخترم پس باید اینطور رفتار کنم، با خود می‌گوییم من زنم پس باید اینظور لباس بپوشم.

تصویری که از یک هکر ساخته‌ایم مردی‌ست با پیش‌زمینه‌ی مشکی،‌ کلاه هودی بر سر، طوری که چهره‌اش نمایان نشود یا اگر شد ماسک فیلم وی مثل وندتا (V for Vendetta) به چشم آید، پشت یک کامپیوتر که کد‌های با رنگ سبز مانیتورش را پر کرده باشند و صدای تق تق کیبورد.
تصویری که از یک شخص ثروتمند ساخته‌ایم سیگار برگ به لب دارد و پوست خز راسوی مادر مرده بر دوش و ساعت طلای رولکس بر دست و تلفن همراه شرکت اپل به دست و سر شلوغ و هزار سودا.
در مورد هنرمندان چه تصوری داریم؟ لاابالی و عیاش؟
سیاستمدار؟ دروغگو؟
فلسطینی؟ جنگ زده؟
پیر؟ فرزانه؟
برچسب خورده‌ایم. برچسب.

بیایید همه یک روز در هفته نه، یک روز در سال همت کنیم بدون برچسب زندگی کنیم.
آزاد آزاد،
زیر چرخ کبود.

5 دیدگاه در “برچسب

  1. تلاش برای عضویت در گروه درواقع یک چیز تقریبن غریزیه و اصلن هم بد نیست. این که این گروهی که خودمون رو بهش متعلق می‌دونیم رو از کجا میاریم مسئله س.

    نقل از شوپنهاور:
    مبتذل‌ ترین شکل افتخار، افتخار به ملیت است زیرا کسی که به ملیت خود افتخار می‌کند در خود کیفیت با ارزشی برای افتخار ندارد وگرنه به چیزی متوسل نمی‌شد که با میلیونها نفر در آن مشترک است. برعکس، کسی که امتیازات فردی مهمی در شخصیت خود داشته باشد، کمبودها و خطاهای ملت خود را واضح‌ تر از دیگران می‌بیند، زیرا مدام با این‌ها برخورد می‌کند. اما هر نادان فرومایه که هیچ افتخاری در جهان ندارد، به مثابه‌ آخرین دستاویز به ملتی متوسل می‌شود که خود جزیی از آن است. چنین کسی آماده و خوشحال است که از هر خطا و حماقتی که ملتش دارد، با تمام وجود دفاع کند.

    1. چیزی که گفته شده یک ایده‌آل شاید دست‌نیافتنی هست. احتمالا هیچ‌کس وجود نداشته باشه که به هیچ چیز وابسته و متعلق نباشه. حتی کسی که دم از متعلق نبودن می‌زنه در واقع به متعلق نبودن متعلقه.
      ممنون از نقل قول.

  2. اوّلاً یه عالمه سلامِ پرانرژی!
    دوماً یه دنیا تبریک می گم بهت بابت سایت دلنشین و تازه تأسیست🌹.
    سوماً، «برچسب» رو خوندم و لذّت بردم و تا خیلی از جاها موافقم که نباید رو افراد خیلی ساده «برچسب» زد…
    در عین حال من فکر می کنم ما آدم ها برای انتخاب روابطمون با سایرین نیازمند به تحلیل و بررسی (این تحلیل و بررسی خودش نیازمنده قضاوت کردنه) هستیم. به نظرم همین تحلیل ها و بررسی کردن ها نهایتاً در خلوت خودمون منجر به «برچسب» زدن روی افراد می شه…
    همچنین برچسبی به نظر بی راه نیست.🤔

    1. سلام و خیلی ممتون بایت انرژی بسیار و تبریک.
      شاید برچسب زدن رو بشه با قضاوت کردن مترادف دونست. قضاوت کاریه که ما هرروزه داریم انجام می‌دیم و در بعضی موارد می‌تونه مفید واقع بشه مثل همین انتخاب روابط اما بعضی اوقات هم موجب ناراحتی می‌شه.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *